Caroline & Yvonne Woonassistent & Coördinator van de zorg

Wat was jullie eerste reactie toen jullie de maatregelen van de regering hoorden?

Caroline: Ik had de eerste dag geen paniek. Ik had niet gedacht dat het zo’n vormen zou aannemen. Ik had geen doembeelden. 

Yvonne: Ik ook niet. We zijn gezonde mensen die ertegen kunnen, dacht ik. Voor risicogroepen had ik wel schrik. Mijn man is ook ouder dan mijzelf en had onlangs griep. Die was ook erger. Ik ben wel bang dat hij het zou krijgen. We moesten de maatregelen nemen die snel vooropgesteld waren. Ik vind dat iets dat je strikt moet opvolgen. De lijn met maatregelen voor woon- en zorgcentra werd direct doorgetrokken naar ZC Glorieux, wat ik een goede zaak vond, ook al wonen er in ZC Glorieux enkel mensen in assistentiewoningen. We zijn strenger, maar plukken er nu de vruchten van. Momenteel hebben wij nog geen enkele besmetting in ons huis. 

Wat is de impact van deze crisis op de algemene werking en de bewoners?

Yvonne: Het leven is wat spannender geworden. Ik merk dat bewoners voor kleinere zaken tot bij mij komen. Ik ben vaak hun eerste aanspreekpunt. Het vraagt veel aandacht. Sommigen vinden het lastig dat ze hun vrijwilligerswerk niet kunnen verderzetten. 

Hoe is het leven bij jullie in ZC Glorieux veranderd?

Caroline: Er zijn nu meer activiteiten dan voorheen. We organiseren elke dag iets. Sommigen zoeken rust, anderen gaan wandelen of kijken naar een film. 

Yvonne: Door de voortdurende stroom aan nieuwe regels, merkten we wel dat we ze moesten vertalen naar hen. Wat mag, wat mag niet meer … Nu is er al wat meer rust gekomen. Met de externe werknemers, zoals de thuisverpleegkundigen, moesten we voldoende afstemmen, bijvoorbeeld over het gebruik van mondmaskers. ZC Glorieux is ontstaan uit een broedergemeenschap waarvan er nog veel hier wonen. Daardoor is de paasviering kunnen blijven doorgaan. 

Merk je dat bewoners zich anders gedragen?

Yvonne: Ze zijn er wel mee bezig, maar niet iedereen uit zich zo duideijk. Ze geven zichzelf niet graag bloot. Sommigen zeggen wel dat er teveel nieuws over de coronacrisis te horen is en dat ze er niet meer naar kunnen kijken. Ook het constant vernoemde dodencijfer werkt ontredderend. 

Zijn er ook positieve gevolgen van de coronacrisis?

Caroline: Ik zie overal beelden verschijnen van bloemen of tekeningen, maar omdat we zo een specifieke doelgroep hebben, komt er van buitenaf weinig tot niets naar ons. We hebben tekeningen ontvangen van de Edugo-school, maar dat was op mijn vraag. Wat ik wel leuk vind, is onze nieuwe Facebook-groep. Zo kan familie van bewoners ons volgen.  Onze vrijwilligers zijn er ook actief op. Aan hun berichten merk je wel dat ze ons missen en dat ze bezorgd zijn. Dat is wel leuk om te merken.

Yvonne: Wij zagen hoe onze bewoners  op korte tijd fysiek achteruit gingen. ik had een fitness opgestart en dat is verder uitgebreid. Onze bewoners waren direct heel enthousiast. Elke dag van de week zetten wij onze bewoners aan om meer te fitnessen. Dat brengt veel positiefs met zich mee. Vanmorgen zat de fitnesszaal helemaal vol, wel met de nodige afstandsregels.

Heeft je zorgfunctie invloed op je omgang met je eigen familieleden? Hoe staan zij tegenover jouw functie binnen deze crisis?

Caroline: Ik merk meer bezorgdheid bij mijn man. Mijn dochter werkt namelijk aan de frontlinie op de covid-19 afdeling van het ziekenhuis. Mijn ouders waren eerst sceptisch, maar hoe meer zij de verhalen hoorden, hoe realistischer hun beeld werd en het nut van de nodige maatregelen.

Yvonne: Mijn dochter is verpleegster en werkt voor een labo waar zij bloed prikt. Zij heeft het moeilijk. Ze moet grote afstanden doen voor maar een paar keer bloed te prikken. Omdat de crèche dicht is, is haar kindje ook vaak bij haar. Mijn schoonzoon zit door zijn beroep zonder inkomen, maar hij werkt nu op de covid-19 afdeling van het UZ Gent.  Ik zit daar wel over in. Hij zit in het vuur van de strijd, maar hij heeft het nodig om op de barricade te kunnen staan. Het is moed scheppen en doordoen.

Hoe voelen jullie zich bij het geapplaudiseer voor de zorgsector?

Yvonne: Steunbetuigingen heb ik nooit in eer kunnen ontvangen. Het lijkt een opgezette komedie. Mensen applaudiseren en tonen hun dank, maar daarna houden ze zich niet aan de regels. Ik begrijp die houding niet. Voor ons is het ook normaal dat je in de zorg presteert. 

Caroline: Het is te hopen dat de steunbetuigingen blijven komen en dat ze voor iedereen blijven applaudisseren, niet enkel voor de zorg. Iedereen wordt getroffen.

Caroline: Ik zou liever nu in een ziekenhuis werken, meer in de frontlinie. Hier zitten we in een luxepositie, terwijl anderen het zwaarder hebben.

Door |2020-05-15T13:47:53+01:00mei 15th, 2020|Corona|0 Reacties

Heerweg-Zuid 126
9052 Zwijnaarde
09 222 52 88

Jan Van Aelbroecklaan 64
9050 Gentbrugge
09 330 10 01

Heerweg-Zuid 126
9052 Zwijnaarde
09 222 52 89

Jan Van Aelbroecklaan 64
9050 Gentbrugge
09 330 10 01

Kortrijksesteenweg 775
9000 Gent
09 330 20 35

Sint-Jozefstraat 1 A
9041 oostakker
tel: 0471 40 21 33
info@zcglorieux.be